Детски лирски треперења 2020

ЧЕСТИТКИ!!!

Творбата на ученикот Горазд Стојановски од 6-4 одд. под менторство на наставничката Јагода Филиповска е избрана меѓу наградените творби кои ќе бидат учесници на 41. Фестивал за детско поетско творештво „Детски лирски треперења“ кој се одржува од 1969 година во Детското одморалиште РАДОСТИ – Охрид.

Учесниците со одбраните трудови ќе учествуваат три дена на завршната манифестација која што ќе се одржува Детското одморалиште РАДОСТИ – ОХРИД. За датумот на одржување учесниците ќе бидат дополнително информирани. Сојузот
очекува дека состојбите со пандемијата ќе бидат значително подобрени во периодот што следува, па ќе бидат сосздадени услови за безбедно одржување на фестивалот, за што ќе бидат
известени и учесниците и сите заинтересирани страни.


За Фестивалот ќе биде издаден и зборник на песни Крајезерски бранувања-41 Детски лирски треперења во кој ќе бидат застапени наградените песни, наградените творби.

Во прилог е целосното известување

Третонаградени творби на ликовниот и литературниот конкурс во категорија од VI-IX одд.

Да се заштитиме седејќи дома и творејќи

       Животот е мозаик составен од светли и темни полиња, меѓу нив прошаран и со сите нивни свели и темни нијанси. Јас сѐ уште го живеам моето детство , најубавиот период од животот, барем така ги слушам ми велат постарите иако сѐ уште не сум го почуствувал тоа и не ги разбирам. И фразата дека животот е мозаик сум ја слушнал и самиот не знам од каде, но како растам така станувам свесен дека можеби и има вистина во тоа што го велат поискусните и помудрите од нас. Тоа го почуствував пред извесно  време, доволно долго за да сфатам многу работи за животот иако сум сѐ уште мал.  

           Беше вторник, десетти март кога отидов втора смена во училиште. Тој ден како и сите други денови се радувава што ќе излезам од дома, што ќе ги видам другарчињата, но бев и малку нервозен што тој ден имавме тест, а тестовите на секој од нас учениците и не ни се баш драги. Супер си поминав дента, супер поминав и на тестот, но кога завршија часовите разбрав дека од утредента нема да одиме на училиште наредните две недели. Не можам да опишам како јас и моите другарчиња скокавме од радост, всушност и бевме начуле дека се случува нешто, дека се појавила некоја заразна болест, но не ни бевме свесни што навистина значи тоа и колку е опасно, нас во моментот ни беше важно дека сме ослободени дома. Пресреќен отидов дома.Го фрлив ранецот онака со олеснување и ѝ кажав на мајка ми која беше веќе информирана.  Супер беше првите ден, два, три. Дома сите собрани како одамна што не сме биле, освен што не одев на училиште и мајка ми беше дома па се грижеше за нас , ни удоволуваше и правеше сѐ она што морав да го правам секој ден сам дури одев на училиште, а таа на работа. Поминуваа деновите и полека сфаќам дека не е сѐ така наивно како што ми изгледаше на почетокот.Моите постојано слушаа вести на телевизија,  а јас ја гледав нивната загриженост и полека сфаќав дека ситуацијата е сериозна. Иако ни беше досадно дома, несмевме да излегуваме надвор со сестра ми и постојано седевме дома. Не можев да одам ниту до малскиот кош да си поиграм кошарка со другарчињата, нешто во што навистина уживам. Наскоро почна да ми станува потешко и полошо дома, во однос на тоа да одам во училиште и да си другарувам со другарите. Постојано слушав дека ако седам дома ќе се заштитам од тоа зло, од заразната болест која ни го окупираше нашето секојдневие и нашите животи и ја демне мојата околина и сите драги луѓе кои сега сфаќам колку ми значат. Тоа зло кое ми го смени моето убаво, безгрижно  детско секојдневие , ме затвори дома, ми го ограничи движењето, заборавив како е веќе да  излезам на улица или во продавница слободно и сигурно како порано. Но сепак  верувам дека јас како и сите ние ако сме дисциплинирани и послушни луѓе, како што кажуваат на телевизија, ќе придонесеме да се спречи ширењето и да се уништи ова зло што нѐ обзеде. Животот ми се смени за кратко, но од сето ова  јас почуствував поголема топлина во домот, овој краток период како да нѐ зближи сите дома и ни покажа колку сме си важни едни на други, колку си требаме и колку си значиме. Моите како и многу други родители постојано беа во трка со времето и животот. Сега дома имам постојано топол ручек, некое домашно колаче од мајка ми но и разговор, игри, анимации и многу други креативни работи што порано немавме време да ги правиме. Освен тоа од самиот почеток на ситуацијава и од училиште имаме задолженија за да можеме успешно да ја завршиме оваа учебна година, па со тоа побргу и поубаво ми поминува времето, учам, ги праќам домашните работи на наставниците потоа чекам одговор и така…Ах другарчиња мои си седиме дома со цел да се заштитиме сами себе но и другите, но сфатив дека слободата која толку често сме слушале дека е важна, а толку тоа сме го потценувале, навистина била важна. И сега седејќи дома и пишувајќи го ова си замислувам како ќе помине ова за кусо време и повторно сите ќе  се вратиме на своите обврски, ќе играме,  ќе бидеме слободни како птици , но сите ние ќе научиме важна животна лекција.

         Седам дома, учам, творам, го живеам животот но не како до сега по свое, туку како ќе ни наложат, по нечии туѓи препораки, но секое лошо за добро е , како што рекле старите. Ајде по сето ова сите да излеземе победници, сите да сфатиме колку е важно прво сите да сме живи и здрави, да сфатиме колку е важно да си направиме муабет со соседот за времето или за некоја друга општа работа без притоа да не го гледаме во очи и избегнуваме старвувајќи дека можеби ќе нѐ зарази. Благодарение на оваа подмолна болест, сфаќам дека и не било сѐ така црно како што сме си мислеле, сега сфаќам дека животот  бил убав. Седам дома учам, творам и го чекам подоброто наше утре.

Дарио Ристовски 7-3 одд

Цртежот е на Давид Цветковски 8-3 одд.

Третонаградени творби на ликовниот и литературниот конкурс во категорија од II-V одд.

Мојот мачор Црнко

Јас имам мачор црн,

поголем е од диња,

дебел е ко свиња!

Ех, тој досаден Црнко,

само во гајби лежи

и сѐ повеќе тежи!

Никој не го сака,

е тоа му е мака!

Досаден е, само пишти,

како да го тепаат, вришти!

Јас имам мачор црн,

поголем од диња,

црн ко тиња!

Давид Арнаудов 5-4 одд.

Цртежот е на Семир Сехралтиќ 5-2 одд

Второнаградени творби од ликовниот и литературниот конкурс во категорија од VI-IX одд.

Цртежот е дело на Дина Шабановиќ IX3 одд.

Да се заштитиме седејќи дома и творејќи

                Дома сум веќе четврта седмица, училиштето е затворено. Ретко излегувам, само во двор. Гледам и не можам да верувам. Се радувам кога гледам дека природата полека започнува да се буди. Сега како никогаш претходно  човек може да ја набљудува природата.

                Ги нема звуците на автомобилите, по улиците ги нема и бучните мотори, ги нема нервозните возачи, забрзаните луѓе по улиците. Го  нема џагорот на децата кои одат или се враќаат од училиште. Нема никој, нема ништо.

На улиците има само бездомни кучиња. И тие се чудат  и сигурно се прашуваат, каде се луѓето, каде заминале?

                Влегувам дома, отворам интернет, гледам видео клипови  снимени со дрон  во мојот град, во  моето Скопје. Тажно е, празно, во прв момент гледам чисти улици зеленило покрај тротоарите , расцутени  цвеќиња , но нема живот, ги нема луѓето. Ги гледам снимките од Рим, Венеција, Париз,  Њујорк, Лондон, Пекинг, не можам да верувам, тие милионски градови сега се празни. Светот застана.

                 Кој би рекол ? Зарем е можно?

                 Никогаш не помислував дека светот може да застане . Дека таа огромна кошница ќе се смири, ќе мирува. Дека човек од човек на улица ќе се плаши, дека луѓето ќе бегаат едни од други. Дека нема да можеш да си купиш храна, дека нема да можеш да излезеш кога сакаш. Дека пролетното сонце ќе го гледаш само низ прозорец. Но се случи и тоа. Сите сме во шок. Светот се бори против мал, невидлив убиец.  Сѐ  ова е толку неверојатно и збунувачко. Сите постојано се прашуваме, ќе издржиме ли, уште колку  ќе трае  ова, уште колку луѓе ќе заболат , колку ќе се излечат, ќе се најде ли лек,  ќе издржат ли докторите, ќе има ли доволни маски, ракавици , ќе излеземи ли како победници?

                  Веројатно уште долго ќе се прашуваме, уште долго ќе бидеме затворени дома, уште долго ќе се будиме и легнуваме со гледење  вести. И јас редовно ги слушам иако претходно никогаш не сум го правела тоа.

Најчесто употребувани зборови овој месец се: Корона, Ковид 19, Филипче, респиратори, полициски час, карантин, пресконференција….чудни некои зборови.

Се прашувам ќе издржат ли сите? Ова ни е можеби некое предупредување од природата дека има и посилни од нас луѓето.

Сите велат кога ова ќе заврши ќе мора да живееме со побавно темпо, ќе мора да мислиме повеќе на себе, на нашето здравје, на нашите семејства, ќе мора повеќе да се сакаме себе си и природата.

                     Знам дека ќе излеземе како победници.Знам дека ќе го победиме невидливиот убиец. Знам дека  светот повторно ќе продолжи да живее. Но знам и дека човекот ќе треба да сфати дека не е најмоќен. Дека малите и невидливите нешта се најмоќни и најголеми. Против нив си немоќен.

                                                                                                                                       Лорина Јакимовска 8/4 одд

Второнаградени творби на ликовниот и литературниот конкурс во категорија од II-V одд

  Цртежот е дело на Анастасија Ивановска 4-3 одд.

Да се заштитиме седејќи дома и творејќи

Седете дома

затоа што ѕвонат звона

со вирусот Корона.

Вирусот Корона

се шири како

брза дијабола.

Мораме да седиме дома

бидејќи Корона

 е на слобода.

Не треба дома да тагуваме,

треба да се забавуваме!

Ведран Вељковиќ 3-4 оддд

Првонаградени творби на ликовниот и литературниот конкурс во категорија VI-IX одд

Да се заштитиме седејќи дома и творејќи

    Поминувањето на времето со семејството и нашите најсакани во денешно време станува сѐ подрагоцено. „Брзиот“ начин на живот, потрагата по „подобар“ живот и материјални вредни добра го окупираа целото човечко секојдневие. Родителите се борат за да им обезбедат на своите деца подобро училиште, подобра гардероба, подобри услови за живеење, а децата пак следејќи го нивниот пример, се борат да бидат најдобри, најпаметни и најсакани во околината, да бидат во центарот на вниманието и да се натпреваруваат во секој поглед со другите. Не велам дека натпреварот не е потребен, напротив, натпреварот е исклучително важен за да се изградиме како храбри и здрави личности, но натпреварот треба да се однесува на вистинските вредности, а наградата да не биде материјално добро туку успех кој ќе придонесе нашето општество да биде прекрасно место за живеење во кое ќе владее мир, разбирање, еднаквост и меѓусебна почит. 

Во време во кое сите некаде брзаат, сите „немаат време“ и забораваат што значи „да се живее“, се појави еден толку навидум мал, а всушност огромен проблем кој го надвисна секого од најмлад до најстар и кој покрај сите негативни страни, има исклучително поучни и позитивни страни. Сега навистина учиме како да се заштитиме себе си и нашите најблиски, како да бидеме креативни и да создаваме, работиме и учиме од дома и што е најважно овој проблем ни покажува дека домот е местото во кое сме најбезбедни. Денес кога надвор не е безбедно, затоа што човештвото се бори со вирус кој нанесува огромни штети и ни го менува секојдневието, навиките и начинот на живот, сите ние сме должни да помогнеме во таа борба, да бидеме храбри и силни и да придонесеме светот да ја воспостави потребната рамнотежа која дефинитивно овој тивок непријател ја уништува. Да се биде храбар во овој период, значи да не се престане со извршување на обврските и задачите кои сме ги имале пред настанувањето на оваа ситуација. Напротив, во ова време во кое сите поминуваме повеќе време во нашите домови, потребно е нашата креативност да дојде до израз, да ја ослободиме нашата светла страна, да го ослободиме писателот, уметникот, дизајнерот или музичарот кој се крие во нас. Сите ние треба да создаваме креативни творби, да шириме позитивна енергија и на тој начин да се заштитиме седејќи дома и творејќи. Здодевност – збор кој може да се слушне кога човек не е задоволен од себе и она што го прави. Периодов навистина може да биде здодевен доколку домот го претвориме во затвор, доколку чувствуваме дека седејќи дома сме непродуктивни и не постигнуваме ништо што можеме да постигнеме доколку го поминуваме времето, надвор, на работа, на училиште, со пријателите. Затоа не треба да дозволиме ова да се случи, нашите домови се местата во кои може да се произведат творби кои можат да станат ремек-дела, нашите домови можат да се претворат во галерии, библиотеки, канцеларии, во кои ние ќе бидеме творци на прекрасни нешта, на нови дела на кои сите ќе се восхитуваат. Времето поминато со нашите семејства ни овозможува да создадеме спомени кои ќе останат засекогаш. Во овој период семејствата можат да бидат инспирација за сите деца. Поминувањето на времето дома, денес значи дека се штитиме себе и сите други. Сликање, цртање, пишување, читање, правење на она што нѐ исполнува и нѐ прави среќни, значи творење, создавање на творби кои нѐ прават горди, кои можеме да ги споделиме со другите и да ги поттикнеме останатите истото да го сторат. За момент можеме да се воздржиме од пролетните прошетки, детските игри и поминувањето на времето со другарчињата, за миг мора да се жртвуваме, ако воопшто ова подразбира жртва, затоа што миговите со семејството не може да се сметаат за жртва.

Да останеме во нашите домови! На овој начин ќе се заштитиме и ќе ги заштитиме сите во нашата околина. Да бидеме креативни! На овој начин ќе создадеме творби за кои можеби не би ги создале доколку овој вирус не се појавеше. Седејќи дома и творејќи, ќе се заштитиме од тивикот непријател, ќе извојуваме победа, ќе станеме подобри и покреативни луѓе. Ова е војна во која сите ние ќе бидеме победници, а при тоа оружјето за победа е многу едноставно и секој може и го има, а тоа е дом, семејство и креативност.Во минатото за да се победи во војна, потребно било да се има војска и оружје. За среќа ваквите војни ги нема веќе, но и ова е војна, но војна на целиот свет против еден непријател, за кој единственото оружје е времето поминато со семејството и времето поминато творејќи. Нема полесен начин за победа! ДА ГО СТОРИМЕ ТОА!

Тео Јовиќ 8/2одд

Цретежот е дело на Михаела Стојменовиќ 9/3одд

Резултати од литературниот конкурс

Почитувани ученици

Најпрво би сакале да ви се заблагодариме за вашето учество на литературниот конкурс “Да се заштитиме седејќи дома и творејќи” и на сите да ви честитаме за прекрасните творби.

Комисијата составена од тројца наставници Јагода Филиповска, Катица Стојчевска и Елена Малинова ги прочита творбите и ги рангираше на следниот начин:

Категорија 2-5 одделение

  1. 2 CUBER 5  Давид Арнаудов 5/4 одд
  2. Anonimus 3  Ведран Вељковиќ 3/4 одд
  3. 1 CUBER 5  Давид Арнаудов 5/4 одд

Категорија 6-9 одделение

  1. Јо Т8   – Тео Јовиќ 8/2 одд
  2. Тарки 8 – Лорина Јакимовска 8/4 одд
  3. Баскет 7 – Дарио Ристовски 7/3 одд

Творбите можете да ги прочитате со кликање на линкот на шифрата.

Другите творби може да ги прочитате на следниот линк

Резултати од ликовниот конкурс

Почитувани ученици

Најпрво би сакале да ви се заблагодариме за вашето учество на ликовниот конкурс и да ви честитаме за прекрасните творби кои ни ги испративте. Се надеваме дека убаво се забавувавте додека творевте.

Комисијата составена од тројца наставници Марија Н. Наневска, Жаклина Атанасовска и Елизабета Ордева ги разгледа творбите и ги рангираше на следниот начин:

Категорија 2-5 одделение

  1. место Калина Филипова 4/3 одд, шифра 1kalinaF4
  2. место Анастасија Ивановска 4/3 одд , шифра Applejack4. Второ место исто така има и творбата со шифра Zdravje5 на ученикот Ангел Крстевски 5/2 одд.
  3. место Семир Сехралтиќ 5/2одд, шифра Skopje5-2

Категорија 6-9 одделение

  1. место Михаела Стојменовиќ 9/3 одд, шифра Yugo9
  2. место Дина Шабановиќ 9/3 одд, шифра d1102
  3. место Давид Цветковски 8/3одд нема шифра

Кликнете на шифрите за да ги видите наградените творби

На следниот линк може да ги погледнете сите испратени творби

Кликни тука за сите творби

Општински натпревар по хемија во 2019/2020 год

Општинскиот  натпревар по хемија се одржа  на 22-02-2020 г. Во ООУ ,,Кирил и Методиј“ .На  овој натпревар учествуваа ученици од осмо и деветто одделение  и ги постигнаа следните резултати:

VIII одд.

Јана Благоевиќ  VIII-1 – III награда

Христина Јовановска VIII-2  – III награда

Ема Димитровска VIII-1 – III награда

Борјан Давковски VIII-4 – сертификат за учество

IX одд

Павел Наневски IX-3 – II награда

Методија Тасевски IX-4 – III награда

Јане Ѓорѓиевски IX-4 – III награда

                                                      Ментор на учениците – Елена Томевска

Резултати од општинскиот натпревар по ГЕОГРАФИЈА

На 9 февруари 2020г се одржа општинскиот натпревар за шесто одделение. Од нашето училиште учествуваа учениците:

Теона Марковиќ од 6/4 која освои прва награда

Михаела Димчова 6/2 и Леон Стојановски 6/3 освоија втора награда

Сите тројца се пласира на регионалниот натпревар.

Наставник ментор – Бранко Атанасовски

Им честитаме и им посакуваме многу среќа и успех во понатамошните натпревари.